کانسلیم در بورس

کانسلیم در بورس

ویلیام اونیل بنیانگذار روزنامه اینوسترز بیزنس (کسب وکار سرمایه گذاران) و مبدع استراتژی سرمایه گذاری سهم کانسلیم (CANSLIM) جوان ترین شخصی که یک صندلی در بورس سهام نیویورک (NYSE) خرید. جان وودن، مربی افسانه ای تیم بسکتبال یوسی ال ای (دانشگاه کالیفرنیا لس آنجلس)، نخستین تمرین فصل را چنین آغاز می کرد: او به بازیکنانش شیوه پوشیدن کفش ها و جوراب هایشان را آموزش می داد. ویلیام اونیل، سرمایه گذار و بنیانگذار مشهور روزنامه اینوسترز بیزنس این شیوه از تمرکز روی کار را دوست دارد. جان وودن می خواست هر عامل قابل کنترل ممکنی را که می توانست به تیم ضربه بزند، حذف کند. موضوع فقط بر سر نوعی راهنمایی عملی نبود که بازیکنان بتوانند با کمک آن از تاول زدن پاهایشان یا بازشدن بند کفش هایشان جلوگیری کنند. اونیل آن را درسی می دانست برای هر کسی که می خواهد موفق شود. وودن می گفت تفاوت بین یک قهرمان کامل و یک قهرمان نصفه و نیمه این است که قهرمان کامل به همه جزئیات ریز توجه می کند. در این مقاله می خواهیم در مورد استراتژی معاملاتی کانسلیم در بورس که توسط اونیل ابداع گردید توضیحاتی ارائه نماییم.

کانسلیم چیست؟

اگر هیچ کس نمی تواند سابقه وودن به عنوان یک مربی تیم بسکتبال دانشگاهی را تکرار کند، افراد بسیار اندکی هم در حوزه کسب و کار همپای کسی مثل ویلیام اونیل در سرمایه گذاری جهت خلاقیت، حسن اجرا و تاثیرگذاری هستند یا کمتر کسی همچون او به جزئیات توجه می کند. وقتی اونیل در تگزاس در حال بزرگ شدن بود، به جزیره ساوث پادره می رفت و ساندویچ می فروخت؛ حتی آن زمان هم یک کارآفرین درون اونیل حضور داشت. به قول خودش من فهمیدم ساندویچ ها کنار دریا تر و تازه می شوند. شرکت او بانک داده عظیمی از اطلاعات مربوط به سهام را از تاریخ ۱۸۸۰ تاکنون گردآوری کرده است. او می گوید: فهمیده ایم که واقعا اوضاع فرق زیادی نکرده است. الگوهای نموداری ۱۹۱۰، ۱۹۳۰، ۱۹۵۰ با الگوهای کنونی یکسان هستند. تنها تفاوت به روزهای قدیم باز می گردد، زمانی که جی.پی. مورگان و ادوارد هریمن و شرکایشان سهام را بالا می بردند.  از ۱۹۳۰ به بعد شرکت های بهتر خرید و فروش سهام بدل به عامل اصلی در تعیین ارزش سهام شدند. اما الگوها واقعا یکسان هستند.
به همین خاطر اونیل روزنامه اینوسترز بیزنس را (که در ابتدا روزنامه اینوسترز نام داشت) سال ۱۹۸۴ بنیان نهاد. داشتم قدم می زدم و یک وال استریت ژورنال برداشتم و دیدم هیچ کدام از اطلاعاتی که ضروری اند، داخل آن موجود نیست. آنها جداول قدیمی آسوشیتدپرس را برمی داشتند و داخل مجله چاپ می کردند. اما بیل اونیل تنها به گردآوری و انتشار جزئیات اکتفا نمی کرد بلکه او به تفسیر آنها هم می پرداخت. ما حالا الگوهای برنده سهام را از تاریخ ۱۸۸۰ تاکنون در دست داریم. همه متغیرها و عوامل بنیادی را بررسی کرده ایم. درآمدها، بازگشت سرمایه، محصولات و سپس همه موارد تکنیکی را از نظر گذراندیم. و اکنون ترکیبی از تمام این متغیرها را مدل کرده ایم: حمایت مالی، شرایط صنعتی، محصولات و مجموعه قواعدی در دست داریم، چیزی مثل نمایه آنچه توصیف گر یک سهام پیشرو است. او ادامه می دهد: مدل ما بی عیب و نقص نیست. ما هم اشتباهات خودمان را داریم، اما طبق قواعدی کار می کنیم که اگر اشتباهی رخ دهد، آن را دور می ریزیم و سراغ کار بعدی می رویم.

در واقع اونیل نوعی استراتژی دادوستد را بر پایه همه آن داده ها ابداع کرد؛ استراتژی معاملاتی کانسلیم (CANSLIM) مشهور است. نام کانسلیم از حروف ابتدایی چند قاعده به شکل زیر برآمده است:

ک (c): درآمدهای کنونی

ا (a): درآمدهای سالانه

ن (n): محصولات یا خدمات نو؟

س (s): عرضه و تقاضا (بر اساس حجم)

ل (l): پیشرو یا عقب مانده؟

ی (i): مالکیت نهادی

م (m): شاخص های عمده بازار و مارک های تجاری آنها

سپس این اطلاعات با سیر عملکردِ هزاران سهام موفق مقایسه می شود. این کار با اتکا به سال ها پژوهش و البته تجربه شخصی اونیل در حیطه دادوستد انجام می شود.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*